Η "φουσκοθαλλασιά" των social media

Δύο ερευνητές της γνωστής εταιρίας Forrester Research (ο Josh Bernoff και η Charlene Li) δημοσίευσαν πρόσφατα ένα βιβλίο με τίτλο "Groundswell: Winning in a World Transformed by Social Technologies (Harvard Business School Press, 2008)".

Θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε τη λέξη "φουσκοθαλλασιά" για να μεταφράσουμε το Groundswell, το κύμα που δημιουργούν τα social technologies στο επιχειρηματικό επίπεδο.

Και αυτό είναι που περιγράφουν οι συγγραφείς στο βιβλίο: πως τα online social applications (blogs, social networking sites, user-generated content sites, κλπ) επηρεάζουν τις επιχειρηματικές στρατηγικές και λειτουργίες. Χρησιμοποιώντας πολλά cases αναδεικνύουν τα καλά (και τα κακά!) της χρήσης social technologies σε επιχειρήσεις.

Μια μικρή αλλά αρκετικά περιεκτική γεύση του τι λέει το βιβλίο μπορεί κανείς να πάρει από ένα πρόσφατο άρθρο στο MIT Sloan Management Review με τίτλο Harnessing the Power of the Oh-So-Social Web (το άρθρο είναι διαθέσιμο δωρεάν σε μορφή pdf) ενώ και το site του βιβλίου έχει αρκετά στοιχεία και ένα blog που ενημερώνεται σχετικά συχνά.

Τα αφηνιασμένα έργα e-government

Πέρασαν περισσότερα από είκοσι χρόνια απο τότε που άκουσα για πρώτη φορά για "αφηνιασμένα έργα πληροφορικής". Τα runaway IT projects είναι αυτά που ξεφεύγουν από τον έλεγχο και ξεπερνούν κατα πολύ τον προϋπολογισμό τους, το χρονικό πρόγραμμά τους ή και τα δύο!

Στις αρχές της δεκαετίας του 90 τα runaway projects ήταν από τα πιο συνηθισμένα θέματα έρευνας και συζήτησης στο χώρο της πληροφορικής. Είχε προηγηθεί η κλασσική δημοσίευση του Barry Boehm για το Top 10 στα Industrial Software Metrics (που δημοσιεύθηκε στο IEEE Software το 1987), ενώ δεν είχε δημοσιευθεί ακόμη η μεθοδολογία για την αξιολόγηση του ρίσκου των εργων πληροφορικής (Software Risk Evaluation) από το Software Engineering Institute του Carnegie Mellon University.

Θα μου πείτε, τι μ' έπιασε και τα θυμήθηκα όλ' αυτά;

Η αφορμή ήταν ένα άρθρο που δημοσίευσε σήμερα η Guardian με τίτλο: Not fit for purpose: £2bn cost of government's IT blunders. Το άρθρο υπολογίζει σε 2 δις λίρες το κόστος για τον Βρεττανό φορολογούμενο των έργων e-government που δεν ολοκληρώθηκαν στην Αγγλία από το 2000 και μετά.

Αραγε πόσο είναι το αντίστοιχο κόστος για τον Ελληνα φορολογούμενο;

Η μήπως δεν θα έπρεπε να κάνω τέτοιες σκέψεις σε μια χώρα που το online sophistication και το online availability των δημόσιων υπηρεσιών (σύμφωνα με μελέτες για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή) είναι πολύ κάτω του μέσου Ευρωπαϊκού όρου;

Η ώρα του "management 2.0";

Πήρα αφορμή από ένα σχόλιο του Δημήτρη Μπιμπίκα σε ένα προηγούμενο post μου για να ψάξω λίγο τις σύγχρονες πρακτικές της εταιρικής διοίκησης και το κατά πόσο είναι "συμβατές" με τις τεχνολογικές εξελίξεις.

Στο πρόσφατο διεθνές survey για τα εργαλεία του management που κάνει η εταιρία Bain (δες το report Management Tools and Trends 2007) έχει ενδιαφέρον να δει κανείς ότι εκτός από τα "παραδοσιακά" εργαλεία όπως Balanced Scorecard, Business Process Reengineering, Knowledge Management, Outsourcing, Supply Chain Management κλπ, η Bain για πρώτη φορά αρχίζει να μετρά την χρήση και ικανοποίηση από εργαλεία όπως τα Corporate Blogs.

Και πάλι όμως, αυτή δεν είναι παρά η αποτίμηση της χρήσης υπαρχόντων εργαλείων! Το ερώτημα είναι διαφορετικό: ποιές είναι οι καινούργιες θεωρίες και τεχνικές διοίκησης και διαχείρισης που θα υποστηρίξουν τις επιχειρήσεις στην πλέον αποδοτική αξιοποίηση της τεχνολογίας - όπως το web 2.0;

Η ακαδημαϊκη απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι μάλλον απογοητευτική!

Τίποτε φρέσκο, τίποτε καινοτόμο!

Ο λόγος; Ο Gary Hamel (καθηγητής στο London Business School) δίνει μια πολύ καλή ερμηνεία στο blog του. Σύμφωνα με τον Hamel το πρόβλημα έγκειται στο πως προσεγγίζουν οι ακαδημαϊκοί το management!

Σε αντίθεση με τους ερευνητές σε άλλους κλάδους - όπως στις επιστήμες του μηχανικού, στην επιστήμη των υπολογιστών κλπ - οι ακαδημαϊκοί του management δεν βλέπουν τους εαυτούς τους σαν εφευρέτες νέων μεθόδων, εργαλείων και προσεγγίσεων. Οι περισσότεροι μελετούν το management όπως είναι και σπάνια ονειρεύονται πως θα έπρεπε να είναι! Περιγράφουν, δεν δημιουργούν. Ο Hamel ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει στην επιστήμη του management ένα project αντίστοιχου εύρους και φιλοδοξίας όπως η αντιμετώπιση του AIDS, η δημιουργία μηχανών με νοημοσύνη, κλπ. Οπως πολύ χαρακτηριστικά λέει: "Where is management’s Human Genome Project? Where is its $100 laptop? Where is its manned mission to Mars?"

Περιορίζονται οι θεωρητικοί ερευνητές του management στο τι υπάρχει και δεν ανακαλύπτουν νέες θεωρίες και προσεγγίσεις που θα επιτρέψουν στις επιχειρήσεις να γίνουν προσαρμόσιμες και συνεχώς καινοτόμες.

Οι ανάγκες όμως είναι έντονες. Οι εξελίξεις στις ψηφιακές τεχνολογίες απαιτούν φρέσκες ιδέες και ρηξικέλευθες προτάσεις. Ηδη από τον Ιούνιο του 2006 το Business Week έλεγε ότι τα στελέχη των επιχειρήσεων θα πρέπει να πάψουν να βλέπουν τον κόσμο με τη γνωστή ιεραρχική προσέγγιση.

To Web 2.0 προχωρά γρήγορα, δεν έχουμε δεί όμως ακόμη το Management 2.0!