Yahoo Semantic Search

Η πρόσφατη ανακοίνωση της Yahoo ότι το Search σύστημα BOSS (Build your Own Search System) θα υποστηρίζει δομημένα δεδομένα σε μορφή RDF μπορεί να αποδειχθεί ένα σημαντικό βήμα προς το όραμα του σημασιολογικού ιστού για το “web of data” .

Το Yahoo! Search BOSS παρέχει πρόσβαση στα δεδομένα που βρίσκει το SearchMonkey, το semantic search της εταιρίας.

Το SearchMonkey είναι το "πνευματικό παιδί" του Peter Mika ενός από τους πλέον αξιόλογους, ταλαντούχους και εξαιρετικά σεμνούς ερευνητές στην περιοχή της τεχνητής νοημοσύνης (ο Peter ήταν πέρσι στη λίστα AI's 10 to Watch του περιοδικού IEEE Intelligent Systems).

Δείτε το post στο Yahoo search blog που περιγράφει πως δουλεύει αυτή η τεχνολογία με ένα παράδειγμα από τη σελίδα του Barack Obama στο LinkedIn.

Το μέλλον του desktop

Πολύ ενδιαφέρουσα η ανάλυση του Nova Spivack για το μέλλον του desktop, σαν καλοκαιρινό ανάγνωσμα :-)

(όσοι παρακολουθούν αυτό το blog και τις δραστηριότητες της ομάδας μου ίσως αναγνωρίσουν σε κάποιες από τις ιδέες του Spivack τα θέματα με τα οποία ασχολούμαστε στο έργο Nepomuk που είχα αναφέρει παλιότερα).

Η κυριαρχία του social computing

Η πρόσφατη έκδοση του report της Morgan Stanley για τα Internet Trends ήρθε να επιβεβαιώσει αυτό που όλοι μας ξέρουμε: ότι το social computing παίζει πλέον πολύ σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του Web.

Το report (που είναι διαθέσιμο είτε σαν pdf document, ή σαν slides στο slideShare) έχει διάφορα ενδιαφέροντα σημεία.

Ενα απο αυτά είναι ότι 7 από τα 10 top web sites (σύμφωνα με το ranking της Alexa) είναι social computing sites — τα YouTube, Live.com, Myspace, Facebook, Hi5, Wikipedia, και το Orkut — με τα Yahoo, Google και MSN να συμπληρώνουν τη δεκάδα.

Από τα αυτά τα επτά μόνο το Myspace ήταν στη δεκάδα πριν απο τρία χρόνια!

Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι και η μελέτη που ανακοίνωσε η Universal McCann για τις επιπτώσεις των social media στο χώρο των media. Η έρευνα, που έγινε σε 17,000 χρήστες του Internet απο 29 χώρες τον Μάρτιο 2008, καταλήγει ότι τα social media "are becoming a more important part of global media consumption for internet users than some traditional media channels."

Και όσοι νομίζουν ότι οι Η.Π.Α. κυριαρχούν στο χώρο του blogging ας προσέξουν αυτά τα στατιστικά στοιχεία: στην Κίνα 70% των χρηστών του internet γράφουν blog με αποτέλεσμα η Κίνα να έχει 42 εκατομμύρια ενεργούς bloggers έναντι μόλις 26 εκατομμύρια στις Η.Π.Α. !!!

Εικονικές αγορές προβλέψεων

Ακόμη δύο περιπτώσεις που σύγχρονες καινοτόμες ιδέες προωθούνται στον επιχειρηματικό κόσμο: το περιοδικό McKinsey Quarterly και οι New York Times δημοσίευσαν τις τελευταίες μέρες άρθρα για τις αγορές προβλέψεων (prediction markets - δείτε κάποια σχετικά παλιότερα posts μου για αυτές τις εικονικές αγορές προβλέψεων).

Το McKinsey Quarterly (το περιοδικό της γνωστής συμβουλευτικής εταιρίας McKinsey & Company) δημοσίευσε ένα άρθρο για τα prediction markets. Για την ακρίβεια πρόκειται για μια συζήτηση τεσσάρων ειδικών στην περιοχή των prediction markets που έγινε πέρσι τον Νοέμβριο στο Dubai, στο πλαίσιο ενός panel για το global strategy conference της McKinsey. Οι τέσσερεις ήταν:

• ο Bo Cowgill που είναι product manager στη Google και υπεύθυνος για τα prediction markets της εταιρίας (η Google "τρέχει" αγορές για μια πληθώρα διαφορετικών θεμάτων - από την πρόβλεψη του αριθμού των χρηστών του Gmail μέχρι την πρόβλεψη του συνολικού ετήσιου τζίρου της)
• ο Jeff Severts, γενικός διευθυντής της Geek Squad (θυγατρικής της Best Buy) στην οποία έχει χρησιμοποιήσει prediction markets,
• ο James Surowiecki (γνωστός στους περισσότερος σαν συγγραφέας του βιβλίου Wisdom of Crowds που θεωρείται "βίβλος" της συλλογικής νοημοσύνης και των επιχειρηματικών εφαρμογών του Web 2.0), και
• ο Todd Henderson, Assistant Professor of Law (και πρώην McKinsey consultant) .

Η συζήτηση είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, κυρίως σε ότι αφορά το μέλλον των αγορών προβλέψεων στις επιχειρήσεις, όπου, παρά μερικούς ενδοιασμούς για τα νομικά και θεσμικά θέματα που δημιουργούνται, η πρόβλεψη των ομιλητών είναι πολύ θετική ιδιαίτερα για μεγάλες, κατανεμημένες επιχειρήσεις.

(Το άρθρο του McKinsey Quarterly είναι διαθέσιμο εδώ, αρκεί να γίνει registration - που είναι δωρεάν)

Ακόμη περισσότερο ενδιαφέρον για μένα είχε ένα άρθρο στους New York Times που αναφέρεται στη χρήση prediction markets για την ανάπτυξη και αξιολόγηση νέων ιδεών και τη βελτίωση του συστήματος διαχείρισης της καινοτομίας στο εταιρικό περιβάλλον. (Το άρθρο έχει τίτλο Betting to Improve the Odds, ενώ υπάρχει και μια συντομευμένη ελληνική version απο την Καθημερινή).

Το άρθρο των New York Times αναφέρει το παράδειγμα της αγοράς προβλέψεων στο InterContinental, όπου χρησιμοποιήθηκε μια ενδιαφέρουσα παραλλαγή: οι παίκτες έβαζαν ανώνυμα τις ιδέες τους, αλλά αντί για μετοχές είχαν στη διάθεσή τους ψηφιακά κουπόνια (virtual tokens). Κάθε παίκτης έπαιρνε 10 πράσινα κουπόνια το οποία τοποθετούσε στις καλύτερες ιδέες και 3 κόκκινα στις χειρότερες, ενώ μπορούσε χωρίς περιορισμό να μεταφέρει τα κουπόνια του από τη μια ιδέα στην άλλη, καθως νέες ιδέες έμπαιναν στην αγορά. Σε τακτά χρονικά διαστήματα ανακοινώνονταν οι πέντε top ιδέες (με τα περισσότερα πράσινα κουπόνια), οι πέντε χειρότερες ιδέες (με τα περισσότερα κόκκινα) και οι πέντε top παίκτες (αυτοί που είχαν τοποθετήσει τα κουπόνια τους στις καλύτερες θέσεις - σύμφωνα με τα συνολικά αποτελέσματα της αγοράς). Οι ιδέες που κέρδισαν τελικά είχαν να κάνουν με τη λειτουργικότητα του web site της εταιρίας και δύο από αυτές προχώρησαν στο στάδιο της υλοποίησης.

Ακριβώς αυτό είναι και το ευρύτερο θέμα της έρευνας που κάνουμε με την ομάδα μου στο Ε.Μ.Π. όπου έχουμε αναπτύξει το Ιdea Market περιβάλλον που ονομάζουμε IDEM. Η χρήση του IDEM για τη δημιουργία και αξιολόγηση νέων ιδεών σε επιχειρήσεις είναι και το αντικείμενο δύο νέων δημοσιεύσεων μας που θα παρουσιαστούν σε διεθνή συνέδρια τον Ιούνη (στο International Engineering Management Conference στην Πορτογαλλία και στο Third International Conference on Internet and Web Applications and Services στην Αθήνα).

Τέλος, για να μη ξεχνάμε και τις μη-επιχειρηματικές εφαρμογές: αυτό που παρακολουθούν όλοι είναι η χρήση prediction markets για την προβλεψη του αποτελέσματος στις εκλογές στις Η.Π.Α. - δείτε ένα σχετικό άρθρο στο CNN ή παρακολουθήστε την εξέλιξη των αγορών του Intrade, ή του NewsFutures.

Οποίος ενδαφέρεται, ας ποντάρει!

Εγώ πάντως, ποντάρω από τώρα στο γεγονός ότι πάρα πολύ κόσμος θα τσεκάρει τα web sites των μεγαλύτερων prediction markets όπως το Intrade και το Iowa όταν ανακοινωθούν και τα πραγματικό αποτελέσματα για να δεί πόσο κοντά ή μακριά έπεσαν οι προβλέψεις των εικονικών αγορών!

Εγώ θα είμαι σίγουρα ένας απ' αυτούς :-)

Sex, money and Wikipedia

Μα τι γίνεται τελικά με το wisdom of the crowds?

Μετά από το πρώτο "χτύπημα" (όπου αποδείχτηκε ότι μόνο το crowd δεν συμμετέχει σε sites όπως η Wikipedia - δείτε το προηγούμενο post μου), έρχεται τώρα όλη η σκανδαλολογία της Wikipedia να φέρει και έναν αέρα "Ζαχοπουλιάδας" στο web 2.0 :-)

Απ΄ ότι φαίνεται λοιπόν ο συν-ιδρυτής της Wikipedia, ο Jimmy Wales (γνωστός και ως "Jimbo") είχε ερωτική σχέση με την πολιτικό (και πολύ γνωστή στα αμερικανικά media) Rachel Marsden.

To κακό - βεβαια - δεν είναι αυτό, αλλά το γεγονός ότι η σχέση τους είχε ιδιαίτερη επίπτωση και στα άρθρα της Wikipedia για την Marsden.

Συγχρόνως πληθαίνουν τα άρθρα που παρουσιάζουν την οργανωτική δομή της Wikipedia σαν μία κακή ιεραρχία, με φράξιες και γραφειοκρατία.

Τέλος (για να μην ξεχνάμε και το χρήμα!) ο Danny Wool, πρώην συντονιστής χρηματοδότησης του Wikimedia Foundation (στο οποίο ανήκει η Wikipedia), δημοσίευσε διάφορα αρνητικά σχόλια για τη χρηματο-οικονομική διαχείριση της Wikipedia στο blog του, με αποκορύφωμα το ότι η "περίεργη" χρήση των κεφαλαίων του Wikimedia Foundation σταμάτησε όταν πήραν πίσω την πιστωτική κάρτα από τον "Jimbo"!

Ισως τελικά να έχει δίκιο ο Seth Finkelstein που έγραψε στην Guardian ότι "Wikipedia fits a familiar pattern of idealism being vulnerable to exploitation".

Σε κάθε περίπτωση, εγώ πιστεύω ότι το ίδιο το crowd θα ξεκαθαρίσει το τοπίο! Εάν το μοντέλο της Wikipedia είναι προβληματικό θα βρεθεί άλλη προσέγγιση.

Ηδη, ένας από τους αρχικούς συν-ιδρυτές της Wikipedia, ο Larry Sanger, έχει ξεκινήσει το Citizendium, ενώ και η Google προωθεί το δικό της project με τον κωδικό “Knol” (από το “unit of knowledge”) στο οποίο οι content submitters θα μπορούν να ψηφίζουν για τα “best entries”.

Προσωπικά έχω εμπιστοσύνη στο οικοσύστημα του Internet!

Ποιό "wisdom of the crowds";

Μία πρόσφατη μελέτη από ερευνητές της ομάδας Augmented Social Cognition research group του PARC έρχεται να ανατρέψει όσα πιστεύουμε για τα Web 2.0 sites όπως η Wikipedia.

Παρότι νομίζουμε ότι αυτά τα social-media sites είναι παραδείγματα δημοκρατικότητας στο Web, όπου εκατομμύρια χρήστες λειτουργούν σαν παραγωγοί περιεχομένου, στην πράξη τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά.

Π.χ. στην Wikipedia μόνο το 1% των χρηστών είναι υπεύθυνοι για το 50% των αλλαγών, ενώ στο Digg οι top 100 Diggers έκαναν submit το 2007 το 44% του περιεχομένου (και το 56% το 2006)!

Δείτε την ανάλυση στο Slate για το Digg και την Wikipedia.

Η Δημοκρατία τον 21ο αιώνα

Φανταστείτε να μπορεί ο κάθε πολίτης να εκφράζει γνώμη για τον ετήσιο προϋπολογισμό του κράτους.

Επιστημονική φαντασία;

Όχι για τον Καναδά, όπου ο προϋπολογισμός του 2008 (απ΄όπου και η εικόνα) είναι ένα από τα πολλά θέματα που συζητούνται.

Η ανάγκη διασφάλισης της συμμετοχής των πολιτών στις διαδικασίες λήψης απόφασης μπορεί να συγκριθεί με τη αντίστοιχη ανάγκη συμμετοχής των πελατών στη διαμόρφωση ενός καινούργιου προϊόντος. Η λέξη-κλειδί και στις δύο περιπτώσεις είναι η ίδια: engagement.

Και να ήταν μόνο ο Καναδάς...

Πριν απο λίγες μέρες κυκλοφόρησε ένα report του New Local Government Network της Αγγλίας που αναλύει τη χρησιμότητα των e-petitions στην τοπική αυτοδιοίκηση για την ενεργοποίηση των πολιτών στις τοπικές κοινωνίες. Tα παραδείγματα που αναφέρονται περισσότερο είναι το (μάλλον αποτυχημένο) πρόγραμμα e-petitions της Downing Street, αλλά και το (σχετικά επιτυχημένο) του Scottish Parliament.

Ομως, φτάνει να κάνει κανείς post σε ένα online consultation (σαν του Καναδά), για να είναι πραγματικά "engaged";

Μάλλον όχι. Το βασικό θέμα είναι να μετασχηματιστούν όλες οι διαδικασίες αλληλεπίδρασης πολίτη-κράτους, έτσι ώστε αυτές οι συλλογικές δράσεις και η εξέλιξή τους να αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του τελικού αποτελέσματος - της απόφασης που θα επηρεάζει όλους.

Βέβαια υπάρχουν δύο κρίσιμοι παράγοντες σε αυτή τη διαδικασία engagement: η εμπιστοσύνη (δείτε και την "εξίσωση" στη wikipedia) και η διάθεση του κράτους να "ακούσει".

Αντιγράφω από το site του Υπουργείου Οικονομικών του Καναδά (έτσι για να ζηλεύουμε...):

"Good planning starts with listening. Finance Canada consults with Canadians on issues large and small, enabling public input on policy options. The Department tries to ensure that as many people as possible – whether they represent businesses, groups with special interests or individual Canadians – get the opportunity to have their say."

To κοινωνικό desktop και η Google

Σε ένα παλαιότερο posting είχα αναφερθεί στην έρευνα που κάνουμε στο έργο Νepomuk για την ανάπτυξη του social semantic desktop. Ελεγα μάλιστα ότι ίσως κάποια στιγμή το Nepomuk θα τραβήζει το ενδιαφέρον των media ως η ευρωπαϊκή open source απάντηση στο Twine.

Δεν ξέρω εάν έφτασε αυτή η στιγμή, αλλά σίγουρα έγιναν τα πρώτα βήματα. Το internetnews.com είχε το καλοκαίρι άρθρο με τίτλο Open Source Semantic Desktop Is Coming, ενώ πριν από ένα μήνα ενδιαφέρθηκε και η Google!

O Andreas Dengel (που είναι επιστημονικός διευθυντής του γερμανικού ινστιτούτου για την τεχνητή νοημοσύνη DFKI) παρουσίασε το Nepomuk στη Google - το video της παρουσίασης είναι στο youtube.

To semantic desktop που φτιάχνεται στο Nepomuk λειτουργεί σαν την προσωπική μνήμη του χρήστη, βοηθώντας τον να έχει μοιραστεί όλες τις ψηφιακές πληροφορίες που διαχειρίζεται (έγγραφα, emails, φωτογραφίες, video, κλπ) χρησιμοποιώντας το μοντέλο προσωπικής πληροφορίας Personal Information Model (PIMO). Αυτό το μοντέλο χρησιμοποιεί τεχνολογίες semantic web για να συσχετίσει τις αλλιλεπιδράσεις του χρήστη και να εξερευνήσει τη συμπεριφορά του, ώστε να παρέχει proactive και adaptive υποστήριξη με εργαλεία όπως το Mozilla, το Thunderbird και το MS-Outlook.

Δεν ήμουν παρών για να ξέρω τι εντύπωση έκανε η παρουσίαση του Dengel στα στελέχη της Google, αλλά είμαι σίγουρος ότι η "όσμωση" του Web με το Desktop είναι μια από τις σημαντικότερες σύγχρονες τάσεις στο χώρο του web.

Οι τελευταίες κινήσεις των μεγάλων εταιριών πληροφορικής επιβεβαιώνουν αυτή την τάση:

• η Αdobe εξαγοράζει την Virtual Ubiquity,
• η Microsoft προωθεί το office live workspace,
• η Google έστησε το google gears,
• ενώ στο χώρο του open source, τα Μozilla Labs προωθούν το Prism.

(Δείτε και το σχετικό άθρο του Πανεπιστημίου Wharton)

Στον ερευνητικό-ακαδημαϊκό χώρο, δύο είναι οι πλέον σημαντικές πρσπάθειες:

• το IRIS Semantic Desktop της SRI, που είναι απο πέρσι διαθέσιμο με LGPL license,
• και, βέβαια, το δικό μας Nepomuk, καθώς και η version του για το KDE.

Το μέλλον σίγουρα θα είναι ενδιαφέρον!

Το μέλλον της πρόβλεψης του μέλλοντος

Ο Economist στην ετήσια έκθεσή του με προβλέψεις για το 2008 (The World in 2008) ασχολείται και με την πρόβλεψη του μέλλοντος (γνωστή και ως futurology) .

Tο άρθρο για το μέλλον των προβλέψεων (The future of futurology) καταλήγει με μία "πρόβλεψη": ότι πολύ σημαντικό ρόλο στις προβλέψεις δεν έχουν πλέον συγκεκριμένα άτομα αλλά η πρόβλεψη που διαμορφώνεται συλλογικά, και αναφέρει την τεχνική των prediction markets (βλ. και παλαιότερο posting).

Αντί άλλης ανάλυσης αντιγράφω εδώ το συμπέρασμα του άρθρου:

The most heeded futurists these days are not individuals, but prediction markets, where the informed guesswork of many is consolidated into hard probability.

• Will Osama bin Laden be caught in 2008? Only a 15% chance, said Newsfutures in mid-October 2007.
• Would Iran have nuclear weapons by January 1st 2008? Only a 6.6% chance, said Inkling Markets.
• Will George Bush pardon Lewis “Scooter” Libby? A better-than-40% chance, said Intrade.

There may even be a prediction market somewhere taking bets on immortality. But beware: long- and short-sellers alike will find it hard to collect.

Επιχειρηματική καινοτομία και συλλογική ευφυία

Μία από τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται πρόσφατα στα "συμμετοχικά" συστήματα είναι τα prediction markets ("αγορές προβλέψεων"). Τα prediction markets είναι στην ουσία αγορές παρόμοιες με τις χρηματιστηριακές, όπου όμως οι τίτλοι είναι συνδεδεμένοι με μελλοντικά γεγονότα, όπως π.χ. το αποτέλεσμα των εκλογών, ποιές θα είναι οι πωλήσεις την επόμενη χρονιά, κλπ. Οι τίτλοι στα prediction markets έχουν συγκεκριμένες τιμές (όπως οι μετοχές σε μία "κανονική" χρηματιστηριακή αγορά) και μεταβάλλονται καθώς οι παίκτες, έχοντας διαφορετικές απόψεις για την αξία των τίτλων - ανάλογα με το τι προβλέπουν ότι θα γίνει στο μέλλον, προχωρούν στις αντίστοιχες αγοραπωλησίες.

Υπάρχουν πλέον αγορές προβλέψεων για πολλά και διαφορετικά αντικείμενα εκτός από τις προβλέψεις του αποτελέσματος των εκλογών (π.χ. ποιές ταινίες του Hollywood θα πουλήσουν τα περισσότερα εισιτήρια, ποιά βιβλία θα εκδοθούν από έναν εκδοτικό οίκο, αλλά και συστήματα - σαν το qmarkets και το inkling όπου ο καθένας μας μπορεί να φτιάξει μια αγορά για προβλέψεις στο θέμα που έχει επιλέξει).

Η τεχνική αυτή άρχισε πρόσφατα να εφαρμόζεται και στο εσωτερικό των επιχειρήσεων. Η λογική είναι απλή: όπως λέει και ο James Surowiecki στο βιβλίο του The Wisdom of Crowds: "Η επιχειρηματική στρατηγική αφορά τη συλλογή πληροφοριών από πολλές και διαφορετικές πηγές, την αξιολόγηση εναλλακτικών επιλογών και τη λήψη αποφάσεων σ' ένα ασαφές και αβέβαιο μέλλον. Οι αγορές προβλέψεων ταιριάζουν πολύ καλά σ' αυτές τις δραστηριότητες. Είναι τουλάχιστον περίεργο που οι περισσότερες εταιρίες αδιαφορούν γι' αυτήν την πηγή πλούσιας πληροφόρησης και δείχνουν απρόθυμες να βελτιώσουν τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων και να εκμεταλλευτούν τη συλλογική ευφυϊα των υπαλλήλων τους." [όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να διαβάσει ένα πολύ καλό επιστημονικό άρθρο για τα prediction markets σαν συστήματα λήψης απόφασης, αλλά αξίζει να δει κανείς και το εισαγωγικό άρθρο της wikipedia].

Με την ομάδα μου στο ΕΜΠ συμμετέχουμε (μαζί με άλλα πανεπιστήμια όπως το INSEAD, το Paris IX, το Nottingham και εταιρίες σαν τη SAP και τη FIAT) σε ένα ερευνητικό έργο για διαχείριση της καινοτομίας, όπου ο δικός μας ρόλος είναι να εξετάσουμε τη χρήση των prediction markets για την ανάπτυξη και αξιολόγηση νέων ιδεών στα πλαίσια των επιχειρήσεων.

Δεν είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιούνται prediction markets για διαχείριση καινοτομίας: το καλοκαίρι του 2006 το τμήμα Global Research της General Electric έκανε πειράματα για την ανάπτυξη και αξιολόγηση ιδεών στη GE - δείτε το posting στο blog τους).

Ο δικός μας στόχος, όμως, είναι ευρύτερος: να αναπτύξουμε και να αξιολογήσουμε prediction markets που θα υποστηρίζουν πλήρως τους βασικούς κανόνες του Enterprise 2.0. Εχουμε ήδη αναπτύξει ένα open source εργαλείο που βασίζεται στη λογική των prediction markets και είναι εστιασμένο στις ανάγκες της διαχείρισης καινοτομίας (innovation management). Στους επόμενους μήνες θα το δοκιμάσουμε στο innovation department της εταιρίας SAP στη Γερμανία, το SAP Inspire. Εχουμε ήδη κάνει μερικά πειράματα για αξιολόγηση του συστήματος με φοιτητές στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Η πρώτη αξιολόγηση είναι πολύ καλή - δείτε και μία σχετική παρουσίαση που κάναμε στο συνέδριο EURO 2007.

Δεν είναι στους άμεσους στόχους μας να χρησιμοποιήσουμε το εργαλείο για πρόβλεψη σε αποτελέσματα εκλογών, αλλά πάλι, γιατί όχι; Μήπως οι εκλογές στο ΠΑΣΟΚ είναι μία καλή ευκαιρία; :-)

Καλώς ήλθατε και.. let's get connected!

Είμαι καθηγητής στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΕΜΠ και διευθύνω την ερευνητική ομάδα Information Management Unit (IMU) στο Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Συστημάτων Επικοινωνιών και Υπολογιστών (ΕΠΙΣΕΥ).

Στο πλαίσιο της ερευνητικής δραστηριότητας του IMU ασχολούμαστε με θέματα που αφορούν τις νέες τάσεις στις τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών (π.χ. Web 2.0, web services, semantic web, κλπ). Προσπαθούμε, όμως, να πάμε πέρα από την στενή τεχνολογική διάσταση και να μελετήσουμε με ολοκληρωμένο τρόπο την εφαρμογή και αξιολόγηση της χρήσης της τεχνολογίας στον πραγματικό κόσμο.

Αυτή είναι και η θεματική κατεύθυνση του διαλόγου που θα ήθελα να αναπτυχθεί στο blog.

Με ενδιαφέρει η "κοινωνική υπολογιστική" (social computing) και η ανάτυξη "συλλογικής ευφυϊας" (collective intelligence) σε όλα τα επίπεδα:

• στο πλαίσιο της ομάδας μερικών ατόμων,
• της κοινότητας πρακτικής που ενδιαφέρεται για ένα θέμα,
• των στελεχών μιάς επιχείρησης,
• των επιχειρήσεων σε μία αλυσίδα,
• της επιχείρησης με τους πελάτες - ή ακόμη και με τους ανταγωνιστές της,
• των πολιτών σε τοπικό ή περιφερειακό επίπεδο, κλπ.

Καλώς ήλθατε, λοιπόν, και ελπίζω να γίνει αυτό το blog βήμα ζωντανού διαλόγου.